เพื่อน

 


วันหยุดช่วงวันแม่ บ้านเรามีคิวตลอด 3 วัน

กลับมาจากแรลลี่ ก็ได้เจอคุณยาย น้าจริง

ต่อด้วยนัดหมายจากเพื่อนเก่า สมัยยังไม่โตเต็มวัย

ป้าแน๊ตโทรมาจากรังสิต แจ้งว่าจะมาหาดใหญ่ พูดคุยให้หายงงกันเล็กน้อย

ก็ได้ที่นัดหมาย "ไอซ์โดมหาดใหญ่"  ต่อด้วยนัดรวมพลเพื่อนสมัยยังโตไม่เต็มวัยอีกหลายคน

แต่ยังไม่กำหนดพิกัดในมื้อเย็น

แถมเธอยังกำหนดธีม นัดใส่เสื้อรักยะลากันทั้ง 2 ครอบครัว



บ่าย 2 วันอาทิตย์ที่ 13 ส.ค. 54

ไปเจอกันที่ไอซ์โดม นอกจากจู่ๆ ฝนจะเทโครมลงมาแล้ว
 
ก็มีน้องๆ ในไอซ์โดมเข้ามาถามป๊าว่า พี่มาจากขบวนแรลลี่นวมินทร์ใช่ไหมคะ?
 

งง แต่ก็บอกน้องเค้าว่า ใช่ครับแต่ไม่ได้มากับขบวนแรลลี่

คุยไปคุยมาได้ความว่า ทีมผู้จัดซึ่งเป็นทีมงานของที่นี่ มีสเปเชียลเล็กๆ ให้กับผู้เข้าแข่งขัน 

ถ้าใครมาแจ้งว่ามาจากขบวนแรลลี่เมื่อวาน จะได้ส่วนลด 20%


โอ้!!   อ้าว!!   ว้าว!! 


ฟลุ๊คเลยงานนี้

ไม่ได้รู้เรื่องเลย เค้าประกาศกันตอนไหน เพราะเราไม่ได้สนใจใครๆ ก้มหน้าก้มตาขนของขึ้นรถจะกลับบ้านอย่างเดียว 


ที่หน้างานมีกิจกรรมพิเศษ ถ่ายรูปคู่แม่-ลูกลงปฏิทินฟรี 1 แอ็ค

ก็ซะหน่อย ระหว่างรอป้าแน๊ต

แต่ถ่ายกันทั้งหมดนี่ล่ะ

รูปคู่แม่-ลูกเรา มีเยอะกว่ารูปครอบครัว 3 คนซะอีก



เพื่อน



น่ารักดี (แต่พี่เตสเห็นแล้วบอกว่าน้องน่านน้ำเหมือนผู้ชายเลย)

แต่แอบเสียดายหน่อยนึง ที่จริงเค้าน่าจะทำปฏิทินของปี 55 ไปซะเลยเนอะ



แล้วป้าแน๊ต  พี่เตส กับลุงหน่องก็มาถึง ก็เลยให้ลงทะเบียนถ่ายรูปครอบครัวกันก่อน

เจอกันปั๊บ ป้าแน๊ตก็บอกว่า "ไอตั๊กสั่งฉันเอาไว้ ว่าอย่าให้ไอตูนหนีกลับสงขลาไปก่อนนะ  จะชวนกันไปกินข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อ"

ดิฉันเป็นคนที่เพื่อนเป็นห่วงมากขนาดนี้เลยรึ

ก็ตอบเพื่อนไป "เออออ ไม่กลับหรอก"



เข้าไอซ์โดมกันทั้งฝนตกๆ นี่แระ


เพื่อน


เพื่อน





ระหว่างรอเข้าชม



เพื่อน



เพื่อน



พี่เตส น้องน่านน้ำ ไม่ได้เจอกันนาน เค้าบ่นคิดถึงกัน พอเจอกันปุ๊บก็ยังเก๊กๆ อยู่

ไม่นานก็เริ่มคุ้นเคย ผลัดกันออกลิงออกค่างกันใหญ่




เพื่อน



เพื่อน



เข้าไปข้างในเป็นรอบที่สอง


ไม่รู้คนอื่นๆ ชอบชมอะไรกันในนี้นะ แต่ม๊าขาแข้งสั่นและปลายเท้าแข็งไปหมด

คงเพราะถุงเท้าเปียกเพราะโดนฝน



เพื่อน



รอบนี้ป๊าจัดให้ม๊าเล่นสไลเดอร์น้ำแข็งกับน่านน้ำ

กะเอาคืนไง

ในเมื่อปฏิเสธไม่ได้ก็ขอลองดูสักที



วูบเดียวตะแคงไถลลงมานอนกองที่ปลายทาง

ป๊าบอกว่า ม๊าน้ำหนักเยอะเกิน เลยเสียสมดุล


ลูกติดใจ แต่แม่เดินชิ่งนำหน้าไปก่อนเลย  ไม่เอาแหล่ว!!





รอบนี้แข็งใจไปเล่นสไลเดอร์หิมะต่ออีก พี่เตสที  น่านน้ำที

ม๊านั่งในห่วงยาง ให้น่านน้ำนั่งบนตักอีกที

วูบเดียวจอด เหมือนกัน





ออกมาจากห้องเย็นด้วยอาการแข็งเป็นหย่อมๆ

ป้าแน๊ตประทับใจบอกว่าที่นี่ใหญ่กว่า และเย็นกว่าที่ดรีมเวิลด์อีกแน่

ไอเราก็เพิ่งรู้ ก็คิดว่าที่นี่ยังเล็กกว่าห้องเย็นแถวโรงงานเราอีกอ่ะ

เออภูมิใจนะเนี่ย หาดใหญ่ก็มีของดี




...




ออกจากไอซ์โดม ยังเหลือเวลาอีกตั้ง 3 ชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัดรวมพล

ป้าแน๊ตก็เลยชวนไปกินอะไรอร่อยๆ กันที่ร้านแถวข้าง มอ.

เธอเล็งมาตั้งแต่ กทม. ว่าจะต้องมากินอาหารที่ร้านนี้ให้ได้

เหตุเพราะเห็นรูปในเฟสบุ๊คของเจ้าของร้านแล้วเกิดอาการติดใจ



เพื่อน




ณ ร้าน Basil  ถ. ปุณณกัณฑ์ ซ. 2

ร้านอาหารอิตาเลี่ยนเพิ่งเปิดได้ไม่นาน 

ลำพังบ้านเรา คงไม่ได้มากินหรอก แบบว่า สั่งไม่ถูกอ่ะ

ถนัดสั่งแต่แกงส้ม ต้มยำ ไปแนวโน้น


ระหว่างรออาหาร เด็กสองคนก็คุยกันกระหนุงกระหนิ

ดูเหมือนเค้าเจรจาธุรกิจอะไรกันอยู่สักอย่าง



เพื่อน



พี่เจ้าของร้านเตรียมเมนูแนะนำไว้ให้ป๊าแน๊ตเรียบร้อยแล้


ชื่ออะไรบ้างนั้น ม๊าก็จำไม่ได้


ถ่ายรูปอย่างเดียว


จานแรกเป็นคล้ายครัวซอสอบชีส แต่ถ่ายรูปไม่ทัน พรึ่บเดียวหมด




เพื่อน




จานนี้เป็นสลัดเนื้อปู ราดซอสอะไรขาวๆ ไม่รู้อีกล่ะ รู้แต่ว่าอร่อยมากจนต้องสั่งเบิ้ล

ทั้งๆ ที่ดิฉันไม่กินปู




เพื่อน




เพื่อน



แต่จานนี้ สลัดตับเป็ด  เจอตับเป็ดขนาดปลายนิ้วก้อยก็จอดกัน ให้ลุงหน่องเช็คบิลคนเดียวหมดจาน



เพื่อน



และอาหารว่างของเด็กๆ ปลาทอดอะไรสักอย่าง กับเฟรนฟรายด์



เพื่อน


ตามมาด้วยของหวาน ซึ่งก็จำชื่อเรียกไม่ได้อีก

ไอศครีมสตรอเบอรี่



เพื่อน


เออออ  บ้านป้าแน๊ตเป็นสมาชิกชมรมคนชอบถ่ายภาพของกินก่อนกินได้เหมือนกัน




สตรอเบอรี่วิปครีม



เพื่อน



แล้วก็อีกเมนูในถ้วยสี่เหลี่ยมอันนี้ อะไรเหนี่ย??  จำไม่ได้


รู้แต่ว่าหมดเกลี้ยง



เพื่อน




ขอให้น้องพนักงานถ่ายรูปให้




เพื่อน




ก่อนจะนัดแนะกันว่า อย่าบอกใครว่าเรามากินกันอิ่มแล้ว

ลุงหน่องมีแซว "ไปถึง นั่งนิ่ง เค้าก็คงรู้แล้วล่ะ"



...





ออกเดินทางจากข้าง มอ. ไปต่อกันที่ ร้านใต้โหนด แถว ม.หาดใหญ่

ป้าตั๊กและครอบครัวรออยู่แล้ว  


พอลงจากรถปั๊บ ป้าตั๊กก็เห็นเสื้อที่เราใส่ "เฮ้ย!! ของบ้านกรูก็มี ทำไมแกไม่บอกกันมั่งวะ"


อ่าว!!  55555



สักพักก็มีเพื่อนอ้อม และเพื่อนกิ่ง ตามมาสมทบ

คุยกันไป กินกันไป (แบบเล็มๆ ของเรา)  วิ่งจับลูกๆ กันไป




เพื่อน





น้องเคเบิ้ลลูกแม่ตั๊ก



เพื่อน






น้องปิ๊กลูกแม่กิ่ง


เพื่อน



คนนี้ฮา เป็นลูกหมอเชียวนะ เค้าไปโรงเรียนแล้วไปได้ยินชื่อเพื่อนๆ ที่มี 2 พยางค์ทั้งนั้น

น้ำฝน น้ำมนต์ น้ำมัน มาเจอเรา ก็ เคเบิ้ล น่านน้ำ

เค้าบอกแม่ว่า "ผมอยากมีชื่อ 2 คำเหมือนกัน"

แม่กิ่งบอก "ชื่อหนูก็มี 2 คำลูก"


"ไอปิ๊ก"!!




55555





ผ่านไปครึ่งชั่วโมง วัยรุ่นๆ เริ่มคุ้นเคยกัน

วิ่งเล่น ไล่จับ ร้องเพลงประสานเสียงดังลั่นร้าน

"ดับเบิ้ลยู ทูมัช โซมัช เวรี่มัช ไรท์นาว ไม่รู้ว่าเจอเธอ ทำไมถึงยาวววว"


พ่อแม่อย่างเราก็รู้ดีว่า แขกเหรื่อในร้านเริ่มเหล่

อิซุ้มนี้ จะเสียงดังกันไปถึงไหน


แต่......


มันเหนือการควบคุม



กว่าจะได้รูปนี้



เพื่อน



ยากนะ





แม้จะได้คุยไม่ค่อยต่อเนื่องกันเท่าไหร่

แต่ก็รู้สึกเหมือนว่าเวลาจะเดินช้าลง  "เรากำลังย้อนเวลากลับไปสมัยยังเด็ก"

แม้ว่าวันนี้จะมีสมาชิกใหม่ เป็นเด็กน้อย และหนุ่มใหญ่ นั่งอยู่ข้างๆ เราก็ตาม


เพื่อน




คิดถึงภาพสมัยยังเยาว์ คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ คิดถึงเพื่อนๆ



รูปนี้ป้าตั๊กเอาไปลงกรุ๊ปใน FB มีเพื่อนลงความเห็นว่าเป็น "คุณแม่ยังสวย"



ใช้ได้ๆ




เพื่อน



รู้สึกมีความสุขยังไงก็ไม่รู้.....ตกลงรู้อะไรสักเรื่องไหมเนี่ย?



...





     Share

<< แรลลี่เฉลิมพระเกียรติ : สงขลา-เขาชัน-เขื่อนรัชชประภาเมื่อเด็กติสต์ อยากเป็นนักร้อง >>

 

 

 

 

 
 

Daisypath Anniversary tickers

 

my comment

อ่านที่พี่เจ๋บอกแล้ว ปวดเอวขึ้นมาทันที (จริงๆ ก็เจ็บตลอด) อยากลองไปบ้างจริงๆ
lovenannam   
Sun 28 Aug 2011 22:48 [2]

กิจกรรมเยอะจังเลย สนุกเด็กๆเค้าไปเลยเนอะ อิอิ

น้องตูนพูดเหมือนน้องสาวพี่เปี๊ยบเลย เรื่องที่ว่า เพราะกระเทียมกลิ่นฉุนนี่เอง แดรกคิวล่าถึงกลัวกระเทียมนักหนา 555

ส่วนเรื่องฝังเข็ม ถ้าน้องตูนพอมีเวลา พี่ก็อยากให้ลองดูค่ะ ปวดหลังและเอวเรื้อรังมาขนาดนี้แล้ว พี่เชื่อว่าฝังเข็มช่วยได้ เพราะตั้งแต่พี่หลังเดาะจากออสกลับมา พี่ก็ได้ฝังเข็มนี่แหละ ช่วยให้อาการดีขึ้นเรื่อยๆ แต่พอต้องได้ไปทำกิจกรรมอะไรที่ทำให้ปวดอีก มันก็เลยปวดอีก ก็ได้ไปฝังเข็มอีก ถ้าจำเป็นต้องรอคิวจริงๆ เราก็อาจต้องทำเหมือนกันนะคะ ที่อุบล พี่ก็ต้องไปรอคิวเหมือนกัน ไม่มีมาบริการถึงบ้านเหมือนที่นี่ หลังๆมาพี่ไม่ค่อยอยากกินยาเท่าไหร่ กลัวตับทำงานหนัก พี่ก็จะฝังเข็มตลอด ไม่ว่าจะปวดหลัง ปวดท้อง ภูมิแพ้ ไข้หวัด ความดันต่ำ พึ่งฝังเข็มตลอดเลย อิอิ ของเขาดีจริงๆจ้า อ้อ อีกอย่างที่ช่วยได้เรื่องปวดหลังนะจ๊ะ ก็คือ โยคะ ช่วงไหนพี่ทำโยคะ จะไม่ค่อยมีอาการ ทิ้งไปพักนึง(เพราะขี้เกียจอิอิ) พอปวดหลังขึ้นมาก็ได้กลับมาทำอีกแล้ว ยังงัยถ้ามีโอกาสก็ลองดูนะคะ
j+jdokbua   
Sun 28 Aug 2011 2:35 [1]

 

post comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

diary update

แอร๊!! ใส่เพลงเป็นแล้ว
ยิ้ม
อัมเมเยอร์มาแย้ววว
ทุกแมทซ์จริงๆ
เมื่อเด็กติสต์ อยากเป็นนักร้อง
เพื่อน
แรลลี่เฉลิมพระเกียรติ : สงขลา-เขาชัน-เขื่อนรัชชประภา
แรลลี่เฉลิมพระเกียรติ : โชคดีที่ได้ไป
ไปนั่ง...ให้ลูกกราบ
ด้วยรักและ...สายสะดือ
พบครอบครัวพี่เอ้ (ภข ทล) เพราะเธอ Songkhla FC