โดนัทฟักทอง/กินให้หายคิดถึง

 

เดือนนี้เอาโทรศัพท์เครื่องใหม่ของป๊ามาใช้ หลังจากที่ทำโทรศัพท์เครื่องเก่าของป๊า (อีกเหมือนกัน) หาย

มีคนเป็นแบบลองกล้องให้


 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง




แล้วก็ถ่ายรูปเทสกล้องให้อีกนิดหน่อย



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



2 เดือนมานี้ใช้โทรศัพท์เปลืองที่สุด

3 เครื่องแล้วอ่ะ



...



ก็ยังคงออกกำลังกายกันอย่างต่อเนื่อง 


 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง


 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง


และม๊าก็กินสลัดแทนข้าวเป็นมื้อเย็นอย่างต่อเนื่องเป็นเดือนๆ เลยเหมือนกัน ไม่รู้ทำได้ไง

แต่พอไปเห็นสลัดที่ไหนก็จะรู้สึกแหยงๆ คือ รู้สึกถึงรสชาดน้ำสลัดในลำคอขึ้นมาทันที



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



แต่เพื่อความผอม ฉันทนได้




...




เมื่อวันวิสาขบูชาที่ผ่านมา บ้านเราไปเวียนเทียนกันด้วย

แต่ก็มีเรื่องให้ต้องใจหายกันก่อนพิธีเวียนเทียนจะเริ่ม

เพราะความที่คิดแต่จะจุดเทียนที่ลูกถืออยู่อย่างเดียว

โง่มาก   ลืมไปว่าก้านธูปมันยาวกว่าก้านเทียน

ระหว่างที่ตะแคงแก้วเทียนลงจุดบนเทียนของน่านน้ำ ก้านธูปยาวๆ ที่ถูกจุดไฟแล้วของม๊าก็ไปจี้เอาแถวๆ ลูกกะตาของน่านน้ำ


ใจหายวาบเลย ไม่รู้โดนเข้าตรงไหน รู้แต่ว่าน่านน้ำหลับตาปี๋ แล้วก็ร้องไห้


กลัวจะจี้เอาลูกกะตาลูกมาก รีบก้มลงสำรวจ

เลยได้รู้ว่ามันโดนเข้าที่หางคิ้ว โล่งอก

แต่ก็ทั้งโกรธ ทั้งรู้สึกผิด ด่าตัวเอง คิดไม่ได้ อายด้วย ควายจริงๆ เลย เอาแก้วเทียนจากลูกมาถือจุดเองไม่ได้หรือไง

ปลอบและกอดลูกเอาไว้ สักพักเค้าก็หยุดร้องไห้ 

แล้วก็เดินเวียนเทียนกันต่อ คงหายตกใจ แต่ถามว่าเจ็บมั้ย เค้าก็พยักหน้า  (ไม่เจ็บก็แปลกแล้วอิ..)


ทำลูกขนคิ้วแหว่งไปหลายวันเลย



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง


ต้องย้อนกลับไปดูรูปแรก จะเห็นคิ้วกลมเป็นดวงอยู่เลย
 

 

...



27/6/55



โดนัทฟักทองกลับมาอีกครั้ง



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง


จู่ๆ พ่อครัวก็เกิดอารมณ์ติสก์อยากทำ ซื้อนู่น เตรียมนั่น จัดนี่ ขาดก็แต่น้ำตาลไอซิ่ง



2 คนพ่อลูก ช่วยกันทำ โป้งๆ ป้างๆ

ออกมาเป็นโดนัทฟักทอง





 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง




ที่น่านน้ำยังไม่เคยกิน และยังไม่เคยรู้ ว่าป๊ากับม๊าเคยกล้าถึงขั้นทำขายมาแล้ว




ยัง "กิน" ได้อยู่

แม้จะร้างมือไปนาน อิอิ




 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง




...




เดือนนี้ ได้กลับยะลาบ่อย 




 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



อาทิตย์เว้นอาทิตย์เลย

ไปช่วยคุณยายย้ายของออกจากบ้านพักข้าราชการ

ตอนแรกที่เพิ่งรู้เรื่อง ก็ทำให้เคืองแทนแม่เล็กๆ แต่ก็ไม่มากหรอก เพราะเราเองก็วางแผนกันมาบ้างแล้ว

แต่สุดท้าย จากแค่ความเคือง กลายเป็นความโกรธ อยากตามไปตื้บคนแถวนั้นมาก

เรื่องมันยาว ค่อยระบายวันหลังดีกว่า

แต่ว่าไปรอบแรก ก็ไม่ลืมแวะไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือในดวงใจ

กินที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนร้านนี้


หมี่ปทุมฯ  พวกเราเด็กยะลาเรียกกันสั้นๆ แบบนี้



 ดนัทฟักทอง กินให้หายคิดถึง



นานๆ ได้ไปสักที

ก็ต้อง กินให้หายคิดถึง




...




     Share

<< Happy with our familyหนูไม่อยากไว้ผมยาวแล้ว ผมยาวมันไม่สวย >>

 

 

 

 

 
 

Daisypath Anniversary tickers

 

my comment

 

post comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

diary update

ณ สวนน้ำ
นานเกินไปแล้ว
พาเด็กไปฝึกงาน (เก็บน้ำยาง)
ว่าที่ พิธีกร
หนูไม่อยากไว้ผมยาวแล้ว ผมยาวมันไม่สวย
โดนัทฟักทอง/กินให้หายคิดถึง
Happy with our family
จักรยานสีน้ำเงินกับตุ๊กตาก๊องแก๊ง
ตกๆ หล่นๆ
ไอติมไข่แข็ง ก๋วยเตี๋ยวใต้โรงงิ้ว
Hatyai Cable Car / JMC Mini Concert