เรื่องราวก่อนวันเด็ก

 

ม๊าเองก็เล็งๆ ไว้ตั้งแต่ต้นสัปดาห์แล้ว

ว่าอาจจะต้องลางานพาเด็กไปงานวันเด็กที่โรงเรียนสักครึ่งวันในเช้าวันศุกร์

ให้ป๊าไปถามคุณครูไว้ก่อน ว่าน่านน้ำจะต้องแสดงอะไรรึป่าว 

คือถ้าไม่มี ม๊าจะไม่ไป แต่จะขอลางานทั้งวันในวันเด็กจริงๆ คือวันเสาร์แทน 

แต่ถ้ามี ก็ต้องจัดการแต่งหน้าแต่งตาให้ลูกลิง ถึงไม่สวยเท่าแต่งที่ร้าน แต่ก็พอถูไถจนถึงงานเลิก

ป๊ากลับมาบอกในเย็นวันอังคารว่าห้องน่านน้ำเค้ามีเต้นกันในวันศุกร์ แต่ลิงไม่ยอมเต้น ม๊าก็วางแผนได้ทันที

"ปีนี้ ฉันอาจจะได้พาลูกเที่ยววันเด็กละวะ"

แต่อยู่ดีๆ ในเย็นวันพุธ น่านน้ำมากระซิบพ่อ 

"ปาป๊าๆ พรุ่งนี้ปาป๊าไปส่งหนูนะ หนูไม่อยากไปรถโรงเรียน"

ป๊าถามต่อด้วยความงง ทำไมอ่ะลูก ป๊ามีส่งของแต่เช้า ไปส่งลูกไม่ทันหรอก

"หนูอยากให้ปาป๊าไปบอกคุณครู ว่าให้หนูเต้นด้วย"

เอ๋า!! อดเที่ยววันเด็กอีกล่ะแม่มัน

แต่ฟังแล้วก็งง ไงเนี่ย เลยเพิ่งรู้จากป๊า เรื่องของเรื่องคือ ครูจะให้เค้าเต้นตั้งแต่ต้น

แต่ชีเล่นตัวไง ไม่ยอมเต้น  แต่พอเห็นเพื่อนซ้อมเต้น ชักมัน อยากเต้นบ้าง 

แต่กลัวเสียเหลี่ยมและอาจถูกครูดุได้ เลยให้พ่อเป็นสะพาน

อ่ะโด่!!

แล้วพ่อก็ใจอ่อน ยอมละธุระไว้ทีหลัง ไปบอกคุณครูให้ 

ซึ่งจริงๆ คุณครูก็คงไม่ว่าอะไรหรอก แต่ลูกม๊ามันฟอร์มเอง

ถามเค้าว่า แล้วทำไมลูกถึงไม่เต้นล่ะทีแรกน่ะ เค้าบอก "หนูนึกว่ามันไม่สนุก"

...


"คุณครูบอกว่าให้ใส่กางเกงขาสั้น เสื้อเชิ้ตสีอะไรก็ได้ แต่ไม่ต้องใส่ไว้ในกางเกง พับแขนและก็ผูกไว้ตรงนี้มาม๊า"

"รองเท้าบู๊ทขาว ครูรู้ว่าหนูมีอยู่แล้ว แล้วก็ไม่ต้องไปแต่งหน้าที่ร้าน ให้แม่แต่งมาให้ก็พอ"

ม๊าชอบโรงเรียนนี้ และครูโรงเรียนนี้ ก็ตรงนี้

ไม่เคยเรียกร้องอะไรมากมาย คิดแทนให้เสมอ ว่าทำอย่างไร ให้กระทบเงินในกระเป๋าผู้ปกครองเค้าน้อยที่สุด

ตั้งแต่อยู่ที่นี่มา 3 ปี เคยมีหนังสือขอความอนุเคราะห์มาครั้งเดียว 

ตอนนั้นนักเรียน ป.6 ในโรงเรียนถูกระเบิดแขนขาดหลังจากที่กลับไปบ้านที่นราธิวาสในวันเดียวกับที่มาประชุมผู้ปกครอง

ซึ่งมันเป็นเรื่องที่สมควรจะทำ

นอกจากนั้นไม่เคยมีหนังสือขออนุเคราะห์สร้างโน่นซื้อนี่ตลอดเทอม เหมือนโรงเรียนบางแห่ง 

ถ้าเจอแบบนั้น ม๊าคงประสากแหล่กแน่ๆ เพราะเป็นคนแอนตี้ระบบนี้อย่างเปิดเผย

นี่จึงเป็นเหตุผลหนึ่ง ที่ทำให้เราตัดสินใจว่า ป.1 ไม่ต้องไปหาโรงเรียนใหม่ให้ปวดหัว ที่นี่แหละ

แต่ก็ไม่วายนะ ก่อนที่จะตัดสินใจสมัครให้น่านน้ำ เราเองก็ได้ไปสำรวจโรงเรียนประถมชื่อดังในสงขลากันมาแล้ว

โรงเรียนที่ใครๆ ต่างก็อยากจะให้ลูกย้ายไปอยู่ที่นั่นกันทั้งนั้น

โรงเรียนที่มีเด็กสอบเข้าโรงเรียนมัธยมดังๆ เยอะๆ

ทำไม? เพราะอะไร? ถ้าเราไม่ให้ลูกไป ลูกจะเสียโอกาสอะไรไปมั้ย?

ต้องไปหาคำตอบ ไปกันสองคนตายาย เดินเข้าไปดุ่ยๆ เลย ตอนเค้ากำลังเข้าแถวร้องเพลงชาติ

ป๊าถามว่า เค้าจะให้เข้ามั้ยอ่ะ จะบอกเค้าว่าไง 

"บอกว่าขอดู" ก็คงต้องบอกงั้นแหละ 

ก็คิดในใจอ่ะนะ ถ้าเค้าจะให้ทำหนังสือขอความอนุเคราะห์เข้าเยี่ยมชม เดี๋ยวกลับไปพิมพ์ให้เอง ม๊าถนัด!!

โรงเรียนใหญ่ กว้างขวาง ดูโอ่อ่า

เจอเพื่อนน่านน้ำที่เคยเรียนด้วยกันตอน อ.2 ย้ายมาเรียน อ.3 ที่นี่ด้วย

ถามอาจารย์ประจำชั้นที่กำลังเดินคุมแถว ว่าห้องเรียน ป.1 อยู่อาคารไหน รับสมัครเมื่อไหร่ คุณครูตอบว่า

"วันสมัครให้ติดตามจากป้ายหน้าโรงเรียน เดี๋ยวเค้าจะประกาศอีกที แต่ถ้าจะฝาก ต้องฝากตอนนี้"

อืมมม

"ป.1 จะเปิด 7 ห้อง เด็กๆ อ.3 มีอยู่แล้ว 4 ห้อง เด็กสองภาษาอีก 1 ห้อง เหลืออีก 2 ห้อง"

อืมมม

ขอไปดูหน้างานจริงอีกนิด ถ้าโรงเรียนเค้าดีจริง "ฝาก ก็ต้อง ฝาก"

แต่ทันทีที่ได้เห็นห้องเรียน ของเด็ก ป.1 ที่นั่นแล้ว  ป๊ากับม๊า ก็ตัดสินใจได้ทันที "ที่เดิมนี่แหละดีแล้ว"

ป๊าบอกว่า "ฝึกให้ลูกเก่งในที่เล็กๆ ดีกว่าให้ไปเป็นลูกไล่เพื่อนในที่ใหญ่ๆ ครูที่ไหนก็สอนเหมือนกัน อยู่ที่เราหรอก"

อืมมม

ทำเอาม๊านึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งจากหัวหน้าเก่าคนนึงของม๊า 

"เป็นหัวหมา ดีกว่าหางมังกร"


...


แต่เราคงลืมถามความสมัครใจของลูกไปหน่อย

คุณครูประจำชั้นถาม ด.ญ. น่านน้ำขณะนั่งผูกผมให้ใหม่หลังจากเพิ่งตื่นนอน

น่านน้ำเรียนต่อ ป.1 ที่นี่มั้ยคะ

"ม๋ายย....  หนูจะไปเรียนต่อที่อเมริกา"


!!??!!


55555


...


ผลงานของลูกลิง ได้ติดที่บอร์ดเป็นใบแรก ปกติจะอยู่ข้างหลังลึกๆ ไปโน่น

นัยว่า อันที่สวยสุดได้อยู่หน้าสุด ประมาณนั้น


เรื่องราวก่อนวันเด็ก


ม๊าเพิ่งจะได้เห็นเอง ก็ตอนที่ลางานครึ่งวันไปงานปีใหม่ที่โรงเรียนน่านน้ำ

วันเดียวกับที่ได้ไปสำรวจโรงเรียนชื่อดังนั่นแหละ ไปส่งน่านน้ำแล้วแว๊บไปตอนที่เค้ารองานเริ่ม


ป๊ากลับมาเล่าให้ฟังหลายวันแล้ว ว่าวันพ่อคุณครูให้วาดรูปคุณพ่อ 

ป๊าพลิกหาของน่านน้ำในกองไม่เจอ หาอยู่นาน จนเจ้าตัวมาชี้ "นี่ ของหนูอยู่ข้างหน้านี่"

หยามกันชัดๆ เนอะว่ามั้ย



เรื่องราวก่อนวันเด็ก


 

เป็นอะไรที่น่าปลื้มใจมาก วันพ่อ มีแม่ด้วยแหละ แต่งตัวสวยใส่ส้นสูงแหลมเปี๊ยบ

แต่พ่อไม่ปลื้มด้วย 

"ทำไมลูกต้องให้ป๊ามีแต่ก้างด้วยอ่ะ ใส่เสื้อใส่กางเกงให้ป๊ามั่งต่ะ"

เจ้าตัวตอบอย่างเริงร่าน่าเตะ "ได้ๆๆ"


55555555


...


ยังคงไม่ได้ไปเยี่ยมเพื่อนๆ ที่ไดเลย แต่เก๊าคิดถึงทุกคนเลยนะ

สัญญาว่าจะพยายามหาเวลาไปทักทายให้ได้

จุ๊บๆ


     Share

<< ปีใหม่..เริ่ม (บันทึึก) ใหม่ งานวันเด็ก..เด็กมีงาน >>

 

 

 

 

 
 

Daisypath Anniversary tickers

 

my comment

สวัสดีค่ะคุณตูน เคยตามอ่านไดน้องน่านน้ำนานแระ แต่ไดแอบถูกดองอยู่ระยะนุง ...:) เลยห่างหาย วันนี้ได้กลับมาอ่าน อยากให้คุณตูนอัพบ่อย ๆ จัง มีเรื่องราวของบ้านนี้มาให้อมยิ้มเสมอ แต่วันนี้น่านน้ำจะไปเรียนต่ออเมริกาซะแระ ฮ่าฮ่า น่ารัก ... แต่ก๊ากกก ตรงคุณพ่อเค้ามีแต่ก้างนี่แหละ.. เฮ้อ...แล้วมะไรน่านน้ำจะแต่งตัวให้คุณพ่อละจ๊ะ :):)

สุ
fantatu   
Wed 16 Jan 2013 9:52 [4]

กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัวเราะออกมาดังๆ จนจอ์จถามว่าเป็นไร หัวเราะอะไร 55555
ขำมากๆที่คุณพ่อตัดพ๊อลูกสาว มีแต่ก้าง ไม่ใส่เสื้อผ้าให้เลย โอย ตลกมากเลย อ่านทีไรก็หัวเราะทุกที 5555

เรื่องโรงเรียนลูกๆนี่ สำมะคัญจริงๆเนอะ พ่อแม่หลายๆคนเลือกแล้วเลือกอีก
บางที การเป็นหัวหมา ก็ดีกว่าหางมังกร จริงๆ อย่างน้อยก็มีโอกาสได้เรียนรู้การเป็นผู้นำ

ว่าแต่ ม๊ากะป๊า จะทำงัยดีเนี่ย น่านน้ำอยากไปเรียนที่อเมกา ???
j+jdokbua   
Mon 14 Jan 2013 23:10 [3]

ตอบเม้นท์เรื่องเบียร์

หนูว่าเบียร์ญี่ปุ่นมันจะนัว ๆ อ่ะพี่แต่กินเสร็จนี่ปวดหัวตึ้บ
ส่วนเบียร์ไทยนะ แนะนำไทเกอร์เบียร์เลย อร่อยมากแต่หาซื้อยากจริง ๆ
ปู   
Mon 14 Jan 2013 14:44 [2]

<3
   
Sun 13 Jan 2013 16:00 [1]

 

post comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

diary update

คิดถึงคุณตา..คุณตาคิดถึง
ขอบคุณลุงตำรวจ
เก็บอากาศ
มาม๊าขี้อ้วน
งานวันเด็ก..เด็กมีงาน
เรื่องราวก่อนวันเด็ก
ปีใหม่..เริ่ม (บันทึึก) ใหม่
ณ สวนน้ำ
นานเกินไปแล้ว
พาเด็กไปฝึกงาน (เก็บน้ำยาง)
ว่าที่ พิธีกร