มาม๊าขี้อ้วน

 

12 มกราคม 56  วันเด็กของจริง

น่านน้ำกับป๊า มีนัดกัน เหมือนทุกปี

ส่วนม๊าน่ะเหรอ... นั่งทำงานหน้าดำอยู่ในโรงงานโน่

ที่ประจำในวันเด็กของเค้า มีอยู่ไม่กี่ที่ สนามบินทหาร ค่ายทหาร แล้วก็ ม.สงขลานครินทร์

สองคนพ่อลูกขับรถมาส่งม๊าที่ทำงานก่อน


มาม๊าขี้อ้วน


วันเสาร์ สีส้ม


มาม๊าขี้อ้วน


แน่นอนที่สุด มันคือ camera 360 อิอิ

ก็ไปใช้มันแล้ว ให้เลิกใช้ ทำใจยากจริงๆ


...


แล้วเค้าก็มุ่งหน้าไปงานวันเด็กกัน

ขนาดไปกันตั้งแต่เช้า รถยังติด

นั่งทำงานไปสักพัก ก็มีเสียง ตะลึ๊งๆ!!

ป๊าเค้า line รูปเด็กแนวมาให้ดู


มาม๊าขี้อ้วน


โอ่ว!!


มาม๊าขี้อ้วน


อื่มม!!


มาม๊าขี้อ้วน


จะว่าไปแล้ว  ถ้าจะมีลูกสาวเป็นนักแข่งรถ ก็คงเท่ห์มิใช่น้อย

ว่ามะๆ

...


พูดถึง line ตอนแรกก็ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ใช้

ถึงแม้ว่าลูกค้าจะถามหาเกือบทุกครั้ง "พี่มี line มั้ยคะ"

พี่ไม่อยากจะบอกเลย   "อะไรคือ line คะลูกกก???"

แต่พอได้เปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ มันก็ติดมากับเครื่อง

นั่นแหละ ถึงได้ทำความรู้จักกับมันจริงๆ

พูดถึง โทรศัพท์ใหม่  โว้!! เรื่องมันยาว ไม่รู้จะเริ่มยังไง

รู้แต่ว่า. . . โดนวัยรุ่นยึดไปครองบ่อยๆ แถมยังโหลดนู่น ลองนี่ จนรู้ดีกว่าม๊าอีกอ่ะ

และม๊าก็เพิ่งรู้จัก app camera360 ที่ว่า ก็เพราะเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่นี่แระ


...


ค่ำวันนึงหลังกินข้าวเย็นกันเสร็จเรียบร้อย

ม๊าก็มานั่งเคลียร์บิลบัญชีที่หน้าทีวี

น่านน้ำ ก็วิ่งเล่นรื้อนู่น เขียนนั่นไปตามเรื่อง

สักพัก ทีวีก็เข้าสู่รายการโฆษณา

ไม่รู้ว่าเรียกเครื่องอะไร แต่ก็อยู่ในตระกูลเดียวกับแอ๊บโดมิไนเซอร์


มาม๊าขี้อ้วน


ม๊าก็เสียวสันหลังไว้แล้ว ว่าอีกสักประเดี๋ยว หม่อมชั้นต้องโดนอะไรแน่ๆ

เพราะลูกลิงของม๊า หยุดทุกอย่างที่กำลังทำ แล้วก็มานั่งกอดเข่าปุ๊กหน้าทีวี

"ความมหัศจรรย์ของนวัตกรรมของเครื่องออกกำลังกายชิ้นนี้ จะช่วยทำให้หน้าท้องที่ยื่นออกมาของคุณหายไป...บลาๆ"

เท่านั้นแหละ เธอพูดพลางหันหน้ามาทางม๊าพลาง

"มาม๊าซื้อเครื่องนี้บ้างต่ะ... มาม๊าขี้อ้วน"

ป๊าหัวเราะถูกใจยิ่งกว่าถูกล๊อตเตอรี่

มั้ยล่ะ!! หม่อมชั้นนึกแล้ว


มาม๊าขี้อ้วน


...


อัพย้อนไปเมื่อวันอาทิตย์ก่อนนู่นน

(คงจะอัพย้อนไปย้อนมา อีกสักพักใหญ่เลยแหละ)

มีเด็กอารมณ์ดี ตื่นแต่เช้ามาช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน


มาม๊าขี้อ้วน


เหตุก็เนื่องมาจาก ป๊าไปบิ้วท์เค้าไว้ ว่าจะ ป.1 แล้วต้องกวาดขยะเป็น


แล้วก็ยอขึ้น จับไม้กวาดจัดการซะ


มาม๊าขี้อ้วน


เราไปหาดใหญ่กัน ไปได้ทุกวันเหมือนมีบ้านอยู่หาดใหญ่


มาม๊าขี้อ้วน


เด็กมีงอนเล็กน้อย ม๊าเลยขู่ว่าถ้าไม่หาย จะถ่ายรูปส่งให้คุณครูดู


มาม๊าขี้อ้วน


แต่วันนี้เป้าหมายเปลี่ยนไปเล็กน้อย

จะไปโรบินสัน

อยากได้กางเกงยีนส์เจ๋งๆ สักตัว ปกติจะซื้อตามตลาดนัดมือ 2 ที่ราคาไม่เกิน 300 แต่ก็เจ๋งได้ ถ้ายอมสละเวลาคุ้ย

แต่วันก่อนไปซื้อมาตัวนึง 250 บ. ถูกใจทั้งสี ทรง และราคา

ปรากฏว่าใส่ไม่ได้ เพราะแม่ค้าไม่รู้ใช้สายวัดบริษัทไหน บอกเราว่าเอว 30 ไอ้เราก็เอว 30 แต่ไม่รู้ทำไม ยัดยังไงก็ยัดไม่เข้า

เพื่อนๆ ที่คร่ำหวอดก็แนะนำ ว่าต้องที่โรบินสันเลย ของเยอะ สวย และลดราคา

ห้างที่ไม่ได้ไปมานานมากแล้ว ครั้งล่าสุดจำได้ ว่าจะไปดูหนัง แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยจะได้ไป  

ไปเดินเวียนหาอยู่ตั้งนาน สุดท้ายถามพนักงาน จึงได้รู้ว่า โรงหนังเค้าเลิกกิจการไปนานแล้ว

ไปอยู่ไหนมา?

...

ของเยอะจริงๆ ประตูทางเข้าห้างเค้าเยอะมาก คนก็เยอะมาก เวียนหาที่จอดรถกันอยู่นาน

โผล่เข้าไปในห้างทางประตูเล็กๆ โอ้ว วู้ว ว้าว

เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องครัว เสื้อผ้าเด็ก กระเป๋า รองเท้า sale sale sale

ม๊ารู้แระว่าทำไมเค้าชอบมาที่นี่กัน แม้จะเข้าถึงยากสักหน่อย เพราะมันอยู่ใจกลางเมือง ต้องฝ่าด่านรถติดกว่าจะมาถึง 

แต่มันละลานตามาก มีให้เลือกเยอะไปหมด

มัวแต่ไปขลุกอยู่แต่โลตัสอ่ะเรา

หันไปบอกป๊าเลย "ม๊าอยู่ที่นี่ได้เป็นวันเลย ป๊ากับลูกจะกลับไปก่อนก็ได้นะ แล้วค่อยเข้ามารับม๊าตอนเย็นๆ"

ป๊าตอบมาแบบไม่ต้องคิดมาก  "นั่งรถโพธิ์ทองกลับเอาเองต๊ะ"

5555555


...


ไปดูกางเกงยีนส์ก่อน

หลายยี่ห้อมาก แต่มาถูกใจ Big Jhon

ไม่ใช่ไรหรอก ราคามันถูกกว่าเพื่อน

ให้ซื้อตัวละ 3-4 พัน ยังทำใจไม่ได้

เพิ่งจะหัดใส่กางเกงยีนส์์ห้างครั้งแรก ต้องค่อยเป็นค่อยไป

ต้องลอง .. หม่อมชั้นตั้งใจแน่วแน่

ไม่กล้ากะไซส์ตัวเองด้วยความรู้สึกอีกแล้ว

เลือกทรงได้แล้ว แต่ยังตัดสินใจไม่ได้เรื่องสี

น้องคนขายก็เชียร์จัง 2 ตัวเลยพี่ สวยทั้งคู่ แถมลดเพิ่มเป็น 30% ด้วยนะ  

จิตใจเริ่มหวั่นไหว


มาม๊าขี้อ้วน


เลยถ่ายรูปออกมาให้ป๊าช่วยเลือก

"สีเข้มดีกว่า"

จบข่าว

รอดจากการกลับมาต้มเกงยีนส์กินแทนข้าว หวุดหวิด


...


เสร็จจากกางเกงยีนส์ ตั้งใจจะเดินดูอย่างอื่นอีก

แต่มีลิงรบเร้า แง้วๆ อยากไป TOP 

ไม่รู้เธอมีเป้าหมายอะไร

ว่าแล้วก็ไป ม๊าอยากหาซื้อชีสและผงช็อคโกแลต

จะเอาไปทำผักโขมอบชีส กับ ช็อคโกแลตฟองดู แอร๊!! ดูเหมือนหรู แต่จนถึงวันนี้ยังไม่ได้ฤกษ์ทำการทดลองสักที

แต่ไม่รู้แหละ ไปขายฝันยัยลูกลิงไว้แล้ว ว่าจะได้กินเหมือนในสเวนเซ่น

555555


 

ที่นี่มีทุกอย่าง เฉพาะชีสมีเป็น 10 ยี่ห้อ แต่ม๊าไม่ได้รู้เรื่องกะเค้าหรอก ชนิดไหนเป็นยังไง

 

ยืนเฝ้าหน้าตู้เย็นอยู่พักนึง ปล่อยให้พ่อลูกแยกไปดูของต่างหาก 

เพราะม๊าต้องใช้เวลาและสมาธิเปิดกูเกิ้ลดูชื่อส่วนผสมในเมนูพลาง

นึกภาพหญิงหนึ่งนาง กำลังก้มๆ เงยๆ ใช้นิ้วจิ้มๆ มือถือ สลับกับจ้องถุงชีสในตู้เย็น

ดูมืออาชีพเป็นบร้า!!


สักพักลูกลิงก็มาสะกิด แล้วชูขนมในมือให้ดู

อมยิ้มลายๆ ในกล่องใหญ่เบ้อเร่อ เหมือนในหนังเรื่อง ราฟ ที่ไปดูมาวันก่อนเดี๊ยะ

นี่ไง เป้าหมายของเค้า 


ออกจากโรบินสัน ไปต่อกิมหยงด้วยความอ่อนเพลีย

ขาเขอ ไม่มีแรง เหมือนจะคลานซะให้ได้ทั้งป๊าและม๊า

แต่ลูกลิง ไม่มีทีท่าอ่อนแรงให้เห็น ทั้งๆ ที่เดินด้วยกัน แถมยังวิ่งไปวิ่งมาอีก 

มีชวนไปเล่นของเล่นต่อที่ห้างได๊อีกนะ แต่ไม่ไหวอ่ะ แม่ไม่สู้

ติดใจโรบินสัน มีทุกอย่างที่อยากได้ เผลอๆ ไม่อยากได้ ก็ยังได้ 

แต่ม๊าดีใจที่สุดที่ได้ถาดอบขนมมาด้วย

ผักโขมอบชีสของม๊า เลยพัฒนาหน้าตาขึ้นมาอีกนิด


มาม๊าขี้อ้วน


...


     Share

<< งานวันเด็ก..เด็กมีงานเก็บอากาศ >>

 

 

 

 

 
 

Daisypath Anniversary tickers

 

my comment

น่านน้ำยังเท่ห์เหมือนเดิมเรย อิอิ

งี้ต้องบิวท์บ่อยๆ ยอเยอะๆแล้ว ^^

พี่ตูนเพิ่งหัดใส่ยีนส์ห้างหรอ ส่วนอ้อมลาขาดแร้ว(มั้ง) กะยีนส์ห้าง เพราะอ้วนมาก ขาหย่าย ใส่ยีนส์ไม่ได้ ไม่สวย ยีนส์เก่าใส่ไม่ได้เรย ตอนนี้มียีนส์อยู่ตัวเดียว ที่ยังใส่ได้ ไม่ห้างด้วย เพราะเสียดายตังค์ ไม่อยากลงทุน ไม่รุม่ะไหร่จาใส่ได้และได้ใส่อีก เม้นซะยาว คือ เก็บกดเจงๆอ่ะ 55


ผักโขมหน้าตาน่ากินอยู่น่ะพี่ตูน

ปล คิดถึงนะค่ะ
bluesnow   
Mon 21 Jan 2013 15:52 [1]

 

post comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

diary update

นานแล้วนะ
จ้ะเอ๋!!
คิดถึงคุณตา..คุณตาคิดถึง
ขอบคุณลุงตำรวจ
เก็บอากาศ
มาม๊าขี้อ้วน
งานวันเด็ก..เด็กมีงาน
เรื่องราวก่อนวันเด็ก
ปีใหม่..เริ่ม (บันทึึก) ใหม่
ณ สวนน้ำ
นานเกินไปแล้ว